Startpagina
Informatie
Programma
Nieuws/Agenda
Interessegroepen
Museumgroep
Verslagen
Archief verslagen
Guus Waal 50 jaar lid van Vrouwen van Nu Beemster

Voor een gesprek over 50 jaar lidmaatschap van NBvP, Vrouwen van Nu Beemster ging Guus Waal even terug in haar herinnering. Gezellig aan de keukentafel.

Ze herinnert zich, dat ze als pasgetrouwde 21 jarige blom en nieuwkomer in de Beemster een nieuw leven begon, dat niet alleen bestond uit een naamsverandering van Witkamp in Waal. Om er een beetje 'in ' te komen had ze zich aangemeld bij de toenmalige NBvP, thans Vrouwen van Nu Beemster. Dat lag natuurlijk meer voor de hand dan lid te worden bij de afdeling in Starnmeer en Omstreken, waar ze vóór haar huwelijk woonde. Daar was haar moeder al jarenlang lid, maar de afstand bleek toch te bezwaarlijk om zich daar bij aan te sluiten. Dus werd het Beemster, waarvan ze zich herinnert dat de afdeling toen wel zo'n 250 leden telde.

Maarten Waal "Vroeger was ook iedereen langs de weg lid", zegt ze na even een slokje koffie te hebben genomen. "En die avonden van de Plattelands Vrouwen, dat was echt je middagje uit. Dat liet je je zeker niet ontgaan. Het was immers hard aanpakken op de boerderij, zeker als je ook nog de kinderen aan de rokken had. Dus was er weinig tijd voor pleziertjes."
Een avond van de Plattelandsvrouwen vergeten was er ook niet bij. Er was altijd wel een buurvrouw, die je er wel aan herinnerde en waarmee je dan samen naar de bijeenkomst fietste, maar nu ga je alleen, vaak met de auto.
"Soms denk ik: Het lijkt wel een bejaardenclub" gaat Guus verder. "Er komen helaas maar weinig nieuwe jonge leden bij. Jonge vrouwen werken allemaal en ze zijn blij als ze 's avonds gewoon lekker thuis kunnen zitten en ze hebben dan ook genoeg te doen. Bovendien ijn er zoveel verenigingen of andere activiteiten, waar je aan kunt deelnemen.

Terugkijkend op al die jaren lidmaatschap kan ze wel concluderen dat ze er veel aan heeft gehad. Er waren vaak interessante bijeenkomsten en er werden cursussen georganiseerd, waar je als huisvrouw en boerin veel kon opsteken. Ook was er het jaarlijkse uitje, bijvoorbeeld een gezamenlijke strandwandeling.

Selectief
Aan de andere kant is het goed, dat Vrouwen van Nu er is, want vooral voor de wat oudere leden zijn de avonden een vertrouwde activiteit, hoewel veel dames tegenwoordig 's avonds de deur niet meer uitdurven. Vroeger waren de bijeenkomsten ook 's middags. Dan zaten we aan lange tafels in Het Heerenhuis en daar schoof je gewoon bij aan. In begin was ik niet echt selectief: een bijeenkomst van de "Platte Vrouwen", daar ging je gewoon heen Tegenwoordig pluk ik er alleen uit, wat mij interesseert.

Blikverruimend
Door 'Vrouwen van Nu' heeft Guus wel haar blikveld kunnen verruimen. "Het maakte de wereld groter en je leerde andere mensen kennen. Er waren onderwerpen waar ik nooit over nagedacht had, zoals geboortebeperking of emancipatie. Deze onderwerpen leverden wel felle discussies op", zegt ze. Ze volgde ook op het agrarische bedrijf gerichte cursussen, de Volkshogeschool en de Moedermavo waardoor er nog veel meer interessante dingen op haar af zijn gekomen. Zo was er het vrijwilligerswerk bij de kerk en Rode Kruis en al weer hele een poos drijft ze haar eigen winkeltje, waar ze onder meer producten van de eigen boerderij maar ook biologisch brood en groententassen verkoopt. Bovendien verlenen Guus en Maarten op hun 'zorgboerderij' gastvrijheid aan gehandicapte en autistische tieners.
Zo heeft ze zich met kleine stapjes ontwikkeld. In "De Week van de Smaak" heeft ze een schoolklas op het bedrijf ontvangen en rondgeleid en er komen nog meer klassen om te leren dat koeien horens dragen en dat kippen eieren leggen.

Niet meer beschroomd
"Vroeger durfde ik geen vraag te stellen", verklaart Guus. "Maar nu durf ik wel voor mijn mening uit te komen. Zo vraag ik me af of binnen Vrouwen van Nu het roer niet nog meer moet worden omgegooid. Volgens mij werd het oude patroon door alleen een naamsverandering niet echt doorbroken. Vrouwen van Nu is weliswaar veel meer op de grote wereld gericht en niet meer helemaal op het platteland en er gebeurt ook heel veel op provinciaal niveau, maar toch -als gewone leden- merken we daar niet zo heel veel van.

Ondanks dat alles vindt Guus dat 'Vrouwen van Nu' nog best bestaansrecht heeft, maar misschien op een andere manier. Ze ziet cursussen in kleinere groepjes (zoals onlangs de cursus Presenteren, die in september door Ginie Arbouw werd gegeven), aantrekkelijker dan de grotere bijeenkomsten 's avonds. "Volgens mij waren de avonden vroeger toch interessanter,"mijmert ze "Of komt het misschien omdat we alles al op de TV kunnen zien.

Armpje door
Ten aanzien van het afdelingsbestuur heeft ze ook een paar opmerkingen. "Het programma wordt voornamelijk door het bestuur samengesteld, maar ze denkt dat een regelmatige enquête, kan bijdragen aan het maken van een programma. Zo wordt er onder de leden afgetast wat er leeft. Gezamenlijke interesse bij de leden opwekken geeft steun... "armpje door!" De tot stand gekomen samenwerking met KVG vindt ze wel een goede zaak.

Guus wil ook nog wel wat kwijt over de Plattelands Mannen, die in het verleden altijd bereid waren hun dames naar de avonden te brengen en weer op te halen. "Ze zijn minstens zo belangrijk. En dan -als een avond uitliep- zaten ze zo geduldig te wachten. Dat was zeer te waarderen", aldus de jubileresse, die door de emancipatie door Vrouwen van Nu toch heel wat onafhankelijker is geworden.