Startpagina
Informatie
Programma
Nieuws/Agenda
Interessegroepen
Museumgroep
Verslagen
Archief verslagen
Met Tuinclub Vrouwen van Nu Beemster naar Hortus Botanicus
Een onverwacht uitstapje naar Amsterdam als introducé
Leden van de Tuinclub van Vrouwen van Nu Beemster verzorgen beurtelings een excursie naar een bijzondere tuin, of plek waar iets bijzonders met planten te zien is. In de zomer geeft dat weinig problemen. Er zijn in de buurt altijd wel tuinen of hoven die de deuren voor een bezoekje open zetten. In de herfst en winter is het natuurlijker moeilijker een geschikte bestemming te vinden. De twee dames die aan de beurt waren, bedachten dat het de moeite waard zou zijn om op donderdag 21 november eens een bezoekje aan de Hortus Botanicus in Amsterdam te brengen. Niet zo heel erg ver weg en gemakkelijk met bus en tram te bereiken. Elf dames deden aan dit uitstapje mee en het werd een bijzonder leuke dag.  
     
 
Met de bus naar het Centraal Station, waar werd besloten eerst een kopje koffie in het Noord-Zuid Hollands Theehuis te gaan drinken. Helaas was hier geen stoel meer onbezet, maar in de Oranjerie van de Hortus zouden we ook terecht kunnen en daarom pakten we lijn 9 naar de Plantage Middellaan.   Het was maar een paar haltes en binnen een mum van tijd stonden we voor de mooie toegangspoort van dit historische 'hof van heden' dat al dateert van 1682. Hier zijn planten en bomen uit de hele wereld bijeen gebracht. Maar we bezochten eerst de sfeervol ingerichte Oranjerie.
     


Nou, de koffie met gebak was hier uitstekend en voor klokke 12 werd op vertoon van het toegangsbewijs een gratis tweede kopje geschonken.
Daarna konden de dames op eigen gelegenheid de tuin en de plantenkassen bekijken. In de buitentuin stonden reusachtige bomen, zoals deze gedraaide catalpa (trompetboom). Gezien de tijd van het jaar waren veel planten al verdord, maar wat zal het mooi zijn als de planten en struiken in deze tuin in bloei staan. We zagen dat de grote fuchsia's al met kruiwagens naar binnen werden gehaald voordat de vorst zou intreden.
 

In de enorme kassen was het heerlijk warm. Ze waren prachtig ingericht met vijvers en huizenhoge palmen en planten, afkomstig uit alle streken van de wereld. Zo was er een kas met alleen cactussen.
De namen van de planten waren soms heel grappig. Zo stond er een hele grote bolcactus met veel stekels die ook wel 'schoonmoedersstoel' wordt genoemd en ook was er een plantje dat de naam 'schijtkruid' had. Juist: voor een betere stoelgang!

     
  De vlinderkas
De vlinderkas was niet zo groot maar we werden bij binnenkomst meteen omringd door rond fladderende vlinders. We zagen de fel oranje 'Vliegende Hollanders' en gestreepte 'Zebravlinders'. Er was ook een hele grote 'uilvlinder', maar die moest tussen de planten gezocht worden. De poppen van diverse soorten vlinders waren opgehangen in een speciale kas, waar sommige op uitkomen stonden. De vlinders deden zich te goed aan schaaltjes fruit.
Bij de uitgang was een winkeltje met wintervaste plantjes. Daar werd door de dames van de Tuinclub natuurlijk met aandacht gesnuffeld.
     
 

Er zaten in de tuin veel mensen te lezen of zomaar te genieten van het zonnetje dat op deze dag heerlijk scheen. We hoorden, dat er veel vrienden van de Hortus zijn, die een jaarabonnement hebben en graag naar de tuin komen om daar van de rust daar te genieten.
     
Wertheimpark
Voordat de tuinclub weer richting Beemster ging werd voorgesteld ook even het Wertheimpark in te lopen. Het park is het oudste van Amsterdam en ligt precies tegenover de Hortus.
We hadden begin november tijdens een lezing van Vrouwen van Nu over de geschiedenis van de Amsterdamse stadsparken gehoord en nu was daar mooi de gelegenheid een daarvan eens te gaan bekijken. We gingen door de toegangspoort met de sfinxen en aanschouwden de zuil met bovenop de kop van Wertheim en het oorlogsmonument van Jan Wolkers 'Nooit meer Auschwitz'.
 
In de Hortus en in het Wertheimpark zagen we ook de 'stadsparkieten': mooie felgroene vogeltjes. Als ze op de takken van de nog niet helemaal in herfstkleuren gestoken bomen zaten, waren ze bijna niet te onderscheiden.

Het Wertheimpark werd in 1812 aangelegd en was een geschenk van Napoleon aan Amsterdam, overigens op eigen kosten van de stad. 
Zie ook de interessante toelichting over dit park

Het volgende onderdeel was een hapje eten, te gebruiken bij een restaurantje vlakbij de Blauwbrug en tegenover de Stopera. Daarna zat ons bezoek aan Amsterdam er op. We besloten niet de tram te nemen maar door de snalle straatje van het hartje van Amsterdam naar het station te lopen.

Dit verhaal heeft op deze site een plekje gekregen omdat schrijver dezes als introducé mee mocht met de Tuinclub van Vrouwen van Nu Beemster. Zelf geboren en getogen Amsterdammer fietste ik hier vroeger dagelijks langs. Ik had me nooit gerealiseerd, dat zich hier zo'n mooi historisch stukje Amsterdam bevond. Dus best wel de moeite waard om er eens een uitstapje naar te maken.
Erny van de Kleut