Startpagina
Informatie
Doelstelling
Programma
Nieuws/Agenda
Interessegroepen
Museumgroep
Verslagen
Archief verslagen
Groeten uit de Rimboe: Luister en huiver....
    Middenbeemster, 15 februari 2018
Vrouwen van Nu Beemster verwelkomden op woensdagavond, 15 februari de heer en mevrouw Bregman, die kwamen vertellen over hun bijzondere vakantie, waarbij zij en hun vier dochters Rosa, Noortje, Sara, Maartje en Dieuwertjekennis mochten maken met de Hagadai, een zeer primitief levende stam papoea's in Nieuw Guinea. Deze stam werd in 1984 ontdekt.Hoe groot het verschil in cultuur was, toonde de diavoorstelling door Peter Bregman, waarbij Clasien huiveringwekkende verhalen vertelde over hun ervaring van leven in de rimboe zonder de geneugten van de Westelijke wereld.
Clasien vertelde hoe zij in 2006 zich met haar gezin aanmeldde bij SBS voor deelname aan deze televisieserie ten gerieve van het verwende kijkerspubliek.
 
  Ondanks alle waarschuwingen om zich wel goed te bedenken waaraan ze begonnen, stapte de familie Bregman in 2007 in het vliegtuig, dat hun helemaal naar de andere kant van de wereld zou brengen. De voorbereidingen alleen al waren niet mis geweest. Alles was van tevoren goed doorgesproken. Ze mochten eigenlijk niets meer mee nemen dan het vege lijf en het minimum aan eenvoudige kleding, geschikt voor het vochtige oerwoud. Al het comfort moesten ze achterlaten, maar ook geen boeken of spelletjes met uitzondering van een spel speelkaarten. Gelukkig waren in 2007 nog maar weinig bezitters van een GSM zodat de tienerdochters daar geen problemen mee zullen hebben gehad. Daarnaast was er heel wat te tekenen en te regelen geweest.
Vanaf het vliegveld in Nieuw Guinea nog een inlands vluchtje v an enkele uren en toen kwamen ze aan op de plek van bestemming. Min of meer tot hun teleurstelling stond daar geen comité van ontvangst hun op te wachten, maar moesten ze eerst een stuk langs ongebaande paden afleggen voor ze menselijk leven in een kleine nederzetting bereikten: er stond een schamele een hut, waarin ze drie weken zouden verblijven. Daar verbleven ook de vrouwen van de Hagadai.
Het waren vriendelijke gastvrije mensen, maar ze konden natuurlijk niet het comfort bieden wat de Noord-Hollanders gewend waren. Zo was een bezoek aan het toilet gewoon ergens een plekje zoeken in het bos maar altijd wel met begeleiding in verband met de aanwezigheid van slangen.
 
  Communicatie moest met handen en voeten, al was er wel een tolk aanwezig. Het eten dat werd aangeboden was datgene, wat in een kleine 'moestuin' werd verbouwd en wat het bos nog verder verschafte en de mannen gingen op jacht zodat er ook vlees opgediend kon worden.
Hygiëne was in dit deel van de wereld natuurlijk niet dezelfde als ze gewend waren.Lekker een bad nemen in een voorbijstromende beek was er niet bij. Slechts een modderpoeltje bood gelegenheid om zich te wassen. En dat drie weken lang....
De Hagadai mannen toonden wel beschaving, want hoewel de leuke aanvallige dochters zeker tot hun verbeelding spraken, raakten ze deze met geen vinger aan.

Toch hebben de Bregmans het zeer naar hun zin gehad, gezien de enthousiaste verhalen, die ze opdisten.foto You Tube .
Na de pauze vertelde Clasien hoe de Haga hai een tegenbezoek bracht bij de familie in Hem om kennis te maken met de geneugten van de moderne westerse cultuur. Het moet voor hun ongetwijfeld ook een cultuurshock zijn geweest en wat zullen ze naar hun rustige rimboe hebben verlangd. Wat zij hier in Nederland allemaal meemaakten zullen ze ook thuis vertellen al zal dat niet met een diavoorstelling zijn.
De reactie van Vrouwen van Nu op het verhaal van Clasien en Peter was er een van verbazing. Dat je op deze avond iets meer van de cultuur van andere mensen, zeker in deze primitieve omstandigheden, kunt leren.

 
 

TVNH heeft aandacht aan de wedervaren van de familie besteed in de rimboe. Zie het filmpje op You Tube. Achteraf vraagt ze zich hierin wel af of de Hadahai zo primitief was als de filmploeg het wilde doen geloven.

(red.In 2008 werden de laatste opnames voor Groeten uit de Rimboe gemaakt. In dat jaar toonde een cultureel antropoloog van de Universiteit van Amsterdam aan dat de inheemse stammen uit het programma in werkelijkheid minder primitief zijn dan de makers van het programma willen doen geloven. Volgens hem wordt het programma via een script opgenomen.[1] Er werd ook gesproken van een onwenselijke cultuurbotsing.